PaukesPan – meer dan alleen paardrijden
Geschiedenis
PaukesPan – of kortweg De Pan – is eind jaren ’60 gebouwd door mijn vader, Hein Corstens. Oorspronkelijk was het het buitenverblijf van onze familie: een plek met stallen, weides en vooral heel veel bos. Gelegen aan de rand van een prachtig natuurgebied, met onder andere de Cartierheide, is PaukesPan altijd een oase van rust gebleven.
Paarden, pony’s én muziek speelden een grote rol in het leven van mijn vader. Naast zijn viool waren dieren zijn grote passie. Ik ben dan ook letterlijk opgegroeid tussen de paarden op PaukesPan. Elke zaterdag klusten mijn vader en ik samen en op zondag maakten we lange buitenritten. Vakanties naar het buitenland? Nee hoor, wij gingen “op vakantie” naar De Pan — op slechts drie kilometer van ons huis.
Vanuit hier reed ik al jong mee met de ponyclub en later de rijvereniging. We logeerden er met vriendinnen, maakten eindeloze tochten en ja… hier rookte ik stiekem mijn eerste sigaret 😉
De Pan is voor mij een plek vol herinneringen, en vandaag de dag deel ik die plek met liefde met anderen.
IJslandse paarden: een bewuste keuze
Inmiddels is De Pan uitgegroeid tot een ontmoetingsplek voor kinderen en volwassenen die willen werken met IJslandse paarden.
Waarom juist IJslanders? Heel eenvoudig: ze zijn écht anders.
Niet alleen door hun bijzondere gangen, zoals de tölt en soms de telgang, maar ook door hun karakter. IJslanders zijn temperamentvol, betrouwbaar en oersterk. Ze zijn geschikt voor zowel sportieve ruiters als recreanten en hebben vaak een opvallend fijne instelling.
De schoolpaarden van PaukesPan worden ingezet voor jong en oud, altijd met aandacht voor hun welzijn en ontwikkeling.
Wil je meer weten over deze bijzondere paarden? Neem dan zeker eens een kijkje op de website van Horses of Iceland.
Over Els
Mijn naam is Els Corstens.
Ik ben gediplomeerd trainer en instructeur en lid van de VIT – de Vereniging van Instructeurs en Trainers voor IJslandse Paarden.
Mijn grootste drijfveer is om mensen niet alleen beter te leren rijden, maar vooral hun paard beter te leren begrijpen. In mijn lessen besteed ik daarom aandacht aan meer dan techniek alleen. Ik neem ruiters mee in de wereld van het paard: hoe het leert, communiceert, beweegt en reageert.
Paardrijden begint voor mij met luisteren, kijken en begrijpen. Daarom blijf ik mezelf voortdurend ontwikkelen, zowel als instructeur als op het gebied van paardenwelzijn, gedrag en training.
Leren stopt nooit – niet voor het paard, niet voor de ruiter en ook niet voor mij.
Els Organiseert
Mensen kennen mij vaak van PaukesPan en de IJslandse paarden. Maar mijn werk gaat breder dan dat.
Naast mijn werkzaamheden op PaukesPan ben ik projectmanager, organisator en communicatieadviseur. Vanuit Els Organiseert begeleid ik evenementen, vrijwilligersprojecten en maatschappelijke initiatieven.
Ik houd ervan om mensen, ideeën en organisaties met elkaar te verbinden. Dat kan tijdens een energie-expo zijn, een festival, een PaukesPan EduTalk, een teamdag of een ander initiatief waarin ontmoeting, kennisdeling en samenwerking centraal staan.
Wat mij daarin aanspreekt, is hetzelfde als wat mij aanspreekt in het werken met paarden: ontwikkeling. Mensen helpen groeien, nieuwe inzichten laten ontstaan en samen iets opbouwen waar iedereen met plezier op terugkijkt.
Die ervaring neem ik ook mee naar PaukesPan. De aandacht voor mensen, samenwerking, leren en ontwikkelen loopt als een rode draad door alles wat ik doe.
Een rode draad in mijn werk is het begeleiden van groei en ontwikkeling. Of dat nu gaat om een ruiter, een paard, een team of een project: ik vind het mooi om mensen en ideeën verder te helpen.
Ervaring
In de afgelopen jaren heb ik les gehad van verschillende topruiters binnen de IJslanderwereld, waaronder meervoudig wereldkampioen Sigurður Vignir Matthíasson (Siggi Matt), Sigurður Marinusson, Erik Spee en de succesvolle Nederlandse amazones Yoni Blom en Odette Nijssen.
Ook heb ik me verdiept in de Gait Academy onder leiding van Bent Rune Skulevold, Stian Pedersen en Bram van Steen.
Ik blijf mezelf voortdurend ontwikkelen via (online) bijscholingen, onder andere via de VIT, en ik neem actief deel aan wedstrijden. Want hoe meer ik leer, hoe beter ik anderen kan begeleiden – met respect voor ruiter én paard.
