Op PaukesPan worden dromen werkelijkheid

PaukesPan, of De Pan, is eind jaren ’60 gebouwd door mijn vader, Hein Corstens. Het was het buitenverblijf van de familie, met stallen, weides en heel veel bos eromheen. Aan de rand van een prachtig natuurgebied waaronder de Cartierheide.

Naast de viool waren de paarden (en pony’s) de grote passie van mijn vader. Ik ben groot gebracht op PaukesPan tussen die paarden. Als kind ging ik elke  zaterdag samen met hem klussen en op zondag maakten we lange ritten. Geen vakantie naar het buitenland. Nee, wij gingen naar PaukesPan (3 km van ons huis vandaan). Vanuit de Pan ging ik al vroeg naar de ponyclub en later de rijvereniging. Met vriendinnen logeerde ik er en rookte ik hier stiekem mijn eerste sigaret. Heel veel mooie herinneringen heb ik aan die tijd en die herinneringen wil ik graag delen.

Intussen is De Pan een ontmoetingsplek voor kinderen en volwassen met IJslandse paarden. Waarom IJslandse paarden? Het is zo; ze zijn écht anders en passen bij de omgeving waarin ze staan. Niet alleen de gangen zijn anders met de tölt en soms de telgang, maar ook het karakter en de energie is anders. Temperamentvol, betrouwbaar en heel sterk.  De IJslander is geschikt voor sport en  recreatieruiters. De lespaarden op PaukesPan worden ingezet voor kinderen en volwassenen. Wil je meer informatie over het IJslandse paard? Kijk dan ook eens op de website van het Nederlands Stamboek voor IJslandse Paarden (NSIJP) of the International Federation of Icelandic Horse Associations (FEIF).

Mijn liefde voor schimmels is al heel vroeg begonnen. Blacky was mijn eerste Shetlander. Een schimmel aan wie ik heel veel bijzondere herinneringen heb. Hij lijkt op de eerste IJslander waar ik stapelverliefd op werd; de nu 19 jarige ruin Asi von Eickernstee (foto bovenin).

foto’s: Asi & Els, 2013 en  Blacky & Els, winter 19..?